شهرام شکیبا
چند روز است که به شدت دچار پارادوکس شدهام. دولت دهم قرار است کوچک شود. دولت به این بزرگی با این شکوه و جلال و جبروت و عظمت چطور ممکن است کوچک شود؟... و همین سؤال است که من را دچار این پارادوکس اعظم کرده است.
البته راهکارش را بزرگان همین دولت بزرگی که بناست کوچک شود ارائه دادهاند. میخواهند به دست توانمند متخصصان داخلی یک طوری یک جاهایی را در جاهای دیگری ادغام کنند. مبارک و میمون باشد. پارهای از ادغامهای مطروحه را به عرضتان میرسانم و در ذیل هرکدام نظرات احتمالی تیمهای کارشناسی را به اختصار معروض میدارم.
1- ادغام وزارت صنایع و معادن با صنایعدستی
برهمگان واضح و مبرهن است که «صنایع» جمع «صنعت» است، حالا چه صنعت با ماشین و کارخانه کار کند، چه با دست. چه تفاوتی دارد مجتمع فولاد مبارکه با کارگاه قلمکاری حاجرضا قلمکار در بازار اصفهان. یکی فولاد تولید میکند، یکی کتیبه و سفره قلمکار. به هر حال هردوشان صنعت است. چیزهایی هم که در صنعت به کار میرود، یک جوری از معدن به دست میآید.
2- ادغام وزارت بازرگانی با وزارت صنایع و معادن
مگر همان حاجرضای قلمکار (که فوقاً نامبرده شد) همانجا توی دکانش سفره قلمکارهایش را به مشتریان داخلی و خارجی نمیفروشد؟ پس کار بازرگانیاش را هم خودش انجام میدهد. خب چطور یک پیرمرد 70 ساله میتواند تولیدات صنایع دستیاش را بفروشد، ولی یک وزارتخانه نمیتواند این کار را انجام دهد؟ لذا نتیجه میگیریم که میتواند. پس باید ادغام فوق هم انجام شود.
3- ادغام وزارت راه و ترابری با وزارت ارتباطات و فنآوری
دیروز رفته بودم دم مغازه مشهدی باقر، میوهفروش غیور محله که نقش انکارناپذیرش در تثبیت قیمت در بحران گوجهفرنگی زبانزد خاص و عام است. یک جملهای گفت که به شدت به فکر فرو رفتم. گفت: «آقا شهرام توی این چند وقت که موبایلها قطع بود، همه پلها و راههای ارتباطیام با شما قطع شده بود. فنآوری خیلی مهم است.» همین جمله جرقه تغییری عظیم شد. راهها وسیله ارتباطیاند، لذا ادغام فوق باید سریعاً انجام شود.
4- ادغام وزارت آموزش و پرورش با وزارت علوم و تحقیقات و فنآوری
چطور است که درسهای آموزش و پرورش درس «علوم» دارد، ولی وزارت علوم و تحقیقات و فنآوری نباید با وزارت آموزش و پرورش ادغام شود؟
(جمله فوقم خیلی مشعشع و کوبنده بود. یادم باشد توی اولین سخنرانیام به عنوان بهترین مثال خیرالکلام قل و دل مثال بیاورم.)
5- سازمان میراثفرهنگی و گردشگری با وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
گردشگران میآیند تا با میراث فرهنگی ما آشنا شوند. خب مگر میراث فرهنگی ما جزئی از فرهنگ ما نیست؟ از این مهمتر این جماعت گردشگر زندیق و بینماز که بلند میشوند میآیند ایران، نباید ارشاد شوند؟ نباید به دین مبین بگروند؟ لذا هرکس با این ادغام مخالف باشد اساساً با اسلام مخالف است.
6- ادغام سازمان تربیتبدنی با سازمان ملیجوانان
چطور است که جوانان ما باید خودشان تربیت بشوند ولی بدنشان همین طوری بیتربیت بماند؟ فقط طرفداران استکبار و دشمنان نظام هستند که دوست دارند جوانان ما بدنشان بیتربیت باشد. لذا برای خنثی کردن این توطئههای کثیف خارجی ما هم این دو سازمان را ادغام مینماییم در یکدیگر.
آنچه تاکنون شرح کردم، برخی از اقداماتی بود که اقداماتی شایسته از جانب دولت کریمه برایشان صورت پذیرفته اما هنوز برخی ادغامات دیگر نیز باید کارشناسی شود و صورت پذیرد که اگر عمری باقی بود بعد از پایان تحقیقات کارشناسی یا از طریق همین ستون و یا از طریق خبرگزاری «فارس» به اطلاع عمومی مردم قهرمان و موافق میرسانیم.
البته راهکارش را بزرگان همین دولت بزرگی که بناست کوچک شود ارائه دادهاند. میخواهند به دست توانمند متخصصان داخلی یک طوری یک جاهایی را در جاهای دیگری ادغام کنند. مبارک و میمون باشد. پارهای از ادغامهای مطروحه را به عرضتان میرسانم و در ذیل هرکدام نظرات احتمالی تیمهای کارشناسی را به اختصار معروض میدارم.
1- ادغام وزارت صنایع و معادن با صنایعدستی
برهمگان واضح و مبرهن است که «صنایع» جمع «صنعت» است، حالا چه صنعت با ماشین و کارخانه کار کند، چه با دست. چه تفاوتی دارد مجتمع فولاد مبارکه با کارگاه قلمکاری حاجرضا قلمکار در بازار اصفهان. یکی فولاد تولید میکند، یکی کتیبه و سفره قلمکار. به هر حال هردوشان صنعت است. چیزهایی هم که در صنعت به کار میرود، یک جوری از معدن به دست میآید.
2- ادغام وزارت بازرگانی با وزارت صنایع و معادن
مگر همان حاجرضای قلمکار (که فوقاً نامبرده شد) همانجا توی دکانش سفره قلمکارهایش را به مشتریان داخلی و خارجی نمیفروشد؟ پس کار بازرگانیاش را هم خودش انجام میدهد. خب چطور یک پیرمرد 70 ساله میتواند تولیدات صنایع دستیاش را بفروشد، ولی یک وزارتخانه نمیتواند این کار را انجام دهد؟ لذا نتیجه میگیریم که میتواند. پس باید ادغام فوق هم انجام شود.
3- ادغام وزارت راه و ترابری با وزارت ارتباطات و فنآوری
دیروز رفته بودم دم مغازه مشهدی باقر، میوهفروش غیور محله که نقش انکارناپذیرش در تثبیت قیمت در بحران گوجهفرنگی زبانزد خاص و عام است. یک جملهای گفت که به شدت به فکر فرو رفتم. گفت: «آقا شهرام توی این چند وقت که موبایلها قطع بود، همه پلها و راههای ارتباطیام با شما قطع شده بود. فنآوری خیلی مهم است.» همین جمله جرقه تغییری عظیم شد. راهها وسیله ارتباطیاند، لذا ادغام فوق باید سریعاً انجام شود.
4- ادغام وزارت آموزش و پرورش با وزارت علوم و تحقیقات و فنآوری
چطور است که درسهای آموزش و پرورش درس «علوم» دارد، ولی وزارت علوم و تحقیقات و فنآوری نباید با وزارت آموزش و پرورش ادغام شود؟
(جمله فوقم خیلی مشعشع و کوبنده بود. یادم باشد توی اولین سخنرانیام به عنوان بهترین مثال خیرالکلام قل و دل مثال بیاورم.)
5- سازمان میراثفرهنگی و گردشگری با وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
گردشگران میآیند تا با میراث فرهنگی ما آشنا شوند. خب مگر میراث فرهنگی ما جزئی از فرهنگ ما نیست؟ از این مهمتر این جماعت گردشگر زندیق و بینماز که بلند میشوند میآیند ایران، نباید ارشاد شوند؟ نباید به دین مبین بگروند؟ لذا هرکس با این ادغام مخالف باشد اساساً با اسلام مخالف است.
6- ادغام سازمان تربیتبدنی با سازمان ملیجوانان
چطور است که جوانان ما باید خودشان تربیت بشوند ولی بدنشان همین طوری بیتربیت بماند؟ فقط طرفداران استکبار و دشمنان نظام هستند که دوست دارند جوانان ما بدنشان بیتربیت باشد. لذا برای خنثی کردن این توطئههای کثیف خارجی ما هم این دو سازمان را ادغام مینماییم در یکدیگر.
آنچه تاکنون شرح کردم، برخی از اقداماتی بود که اقداماتی شایسته از جانب دولت کریمه برایشان صورت پذیرفته اما هنوز برخی ادغامات دیگر نیز باید کارشناسی شود و صورت پذیرد که اگر عمری باقی بود بعد از پایان تحقیقات کارشناسی یا از طریق همین ستون و یا از طریق خبرگزاری «فارس» به اطلاع عمومی مردم قهرمان و موافق میرسانیم.
